پايان ايام تحصيل كه تقريباً هفده سال كشيد ، هرگز نسبت به تعليم و تفكر درك خستگى و دلسردى نكردم و زشت و زيباى جهان را فراموش نموده و تلخ و شيرين حوادث را برابر مىپنداشتم ، بساط معاشرت غيراهل علم را به كلى برچيدم . در خورد و خواب و لوازم ديگر زندگى به حداقل ضرورى قناعت نموده ، باقى را به مطالعه مىپرداختم . بسيار مىشد ( و به ويژه در بهار و تابستان ) كه شب را تا طلوع آفتاب با مطالعه مىگذرانيدم و هميشه درس فردا را شب پيش مطالعه مىكردم و اگر اشكالى پيش مىآمد با هر خودكشى بود ، حل مىنمودم و وقتى به درس حضور مىيافتم ، از آنچه استاد مىگفت قبلًا روشن بودم و هرگز اشكال و اشتباه درس پيش استاد نبردم . * از آثار مختصرى كه هنگام تحصيل در نجف تهيه كرده‌ام : - رساله در برهان - رساله در مغالطه - رساله در تحليل - رساله در تركيب - رساله در اعتباريات ( افكارى كه ساختهء خود انسان است ) - رساله در نبوات و منامات - سنن النّبى صلى الله عليه و آله از آثارى كه در اوقات اقامت تبريز تأليف شده : - رساله در اثبات ذات - رساله در اسماء و صفات - رساله در افعال - رساله در وسائط ميان خدا و انسان